Geplaatst door: Eline op: april 30, 2012
Toen ik vanochtend samen met papa, mama en Yara naar beneden ging was het hele huis versierd. Net zoals toen ik 1 jaar werd. Het bleek dat nu mijn zus aan de beurt was en vandaag 4 jaar is geworden. Ik vond al dat ze de laatste tijd zo hyper was, maar nu snap ik het wel. Denk ik.
Yara heeft een echt fototoestel gekregen van papa, mama, opi en omi. Het roze speelding bleek ook nog allemaal andere dingen te kunnen, zoals filmpjes en je stem opnemen. Het is in ieder geval iets waar iedereen heel zuinig op is, want het wordt niet gewaardeerd als ik het door de kamer heen gooi. Da’s wel jammer, want ik vind gooien nou net zo leuk. Bijna net zo leuk als lopen en kastjes open doen. Het liefst loop ik naar een kastje, doe ik deze open en gooi de inhoud over de vloer.
Na mijn slaapje heeft Yara het kaarsje uitgeblazen op een taart en zijn we naar de stad geweest. Het was mooi weer, dus ik mocht in mijn oranje T-shirt. Dezelfde die mijn zus aanhad. Het bleek dat nog meer mensen Yara’s verjaardag gingen vieren, want iedereen was in het oranje. Er was zelfs een oude mevrouw met een hoedje op TV, die ook blij was dat Yara jarig was.
Samen met Pieter en Julius zijn we gaan kijken naar het optreden van Mindy. Ik vind het allemaal geweldig, zo in m’n buggy. Lekker van alles bekijken. Ik krijg genoeg aandacht van Pieter, Julius en Yara, dus ik verveel me nooit echt. Soms vind ik dat ik teveel aandacht krijg, maar dat laat ik dan wel goed merken.
Onze leuke dag werd afgesloten in een restaurant, alwaar ik me als een voorbeeldige peuter gedraag. Ik moet wel op tijd m’n hapje en drinken hebben, maar als dat eenmaal gebeurd is, is het voor mij weer even goed. Tevreden word ik dan (vandaag een beetje te laat) in m’n bedje gelegd. Morgen weer naar school.
Geplaatst door: Eline op: april 1, 2012
Kleine beebietjes worden minder kleine beebietjes, en vandaag mocht ik mijn eerste jaar vieren. Mama had een hele mooie, roze taart laten maken met een echt Nijntje erop, en samen met Omi, Opi, Vanessa, Bas en Youenne hebben we mijn eerste verjaardag in Wateringen gevierd. Natuurlijk met heel veel kadootjes, die Yara en Youenne eigenlijk ook wel interessant vonden. Ik hield me vooral bezig met het inpakpapier.
De volgende dag was Onkel Jacob jarig. Er zat wel 89 jaar verschil tussen mijn verjaardag en die van hem. Daar heb ik ook nog kadootjes gekregen van Tante Viviane en Onkel Bin. Ik was dus weer erg verwend.
Natuurlijk moest mijn verjaardag ook op het kinderdagverblijf gevierd worden, en goeder getrouw geven papa en mama dan een videocamera aan de juffen, in de hoop dat ze dan iets zinnigs op beeld vastleggen. Zo konden papa en mama thuis ook zien dat ik een hele mooie pet op mocht, en dat ik samen met m’n zus liedjes heb gezongen.
Na 1 jaar ben ik beebie-af. Ik begin de eerste voorzichtige stapjes te nemen en ga graag op onderzoek uit. Ik kan soms erg driftig worden als ik m’n zin niet krijg of als Yara mij kusjes wil geven. En dat wil ze nog wel eens. Ik kwebbel er lustig op los, en na ‘papa’ begint ‘mama’ ook al af en toe over m’n lippen te komen. Ik heb nog wel eens last om door te slapen, maar nadat ik naar de homeopaat ‘superwater’ heb gekregen gaat het iets beter. Ik ben een erg lieve beebie en iedereen vindt me reuze-schattig.
Kijk zelf maar hoe ik mijn eerste verjaardag heb gevierd.
Geplaatst door: Eline op: februari 26, 2012
Terwijl mijn zus leert schrijven ben ik voorzichtig bezig met losse handjes te staan. Het lukt soms. Heel even.
Geplaatst door: Eline op: februari 19, 2012
Het is al heel lang koud in Nederland. Er wordt zelfs gesproken van een ‘koudegolf’. En de kou heeft zo z’n voordelen. Water wordt ijs en daar kun je op schaatsen. Regen wordt sneeuw en daar kun je op sleeën. Op een mooie zondag zijn we met z’n allen lekker gaan wandelen in het bos, met als doel schaatsen op het plaatselijke ven.
Geplaatst door: Eline op: februari 19, 2012
Mijn eerste kerst. Lekker gevierd bij Opi en Omi, samen met papa en mama en m’n zus. Dat kruipen gaat steeds beter, en Jordy de hond vind ik prachtig. Tweede kerstdag gewoon thuis, met het gezinnetje. Papa en Yara hadden gekookt, maar ik denk dat ik die hertenbiefstuk nog maar even laat voor wat het is. Ik heb zo mijn eigen potjes…
Geplaatst door: Eline op: december 5, 2011
Als beebie van 9 maanden snap je nog niet helemaal wat die man met witte baard en zwarte meneren met veren op hun pet hier nou precies komen doen. Wat ik wel weet is dat ze kadootjes meebrengen en dat mijn zus helemaal blij is. Die kadootjes zitten dan weer in inpakpapier, en dat kan ik dan weer proberen te eten. Ik mocht zelfs op schoot zitten van sinterklaas en, blije beebie dat ik ben, vond dat allemaal prachtig. Die baard zat wel een beetje in de weg, maar uiteindelijk is het me toch gelukt om dat kadootje te scoren. Ook leuk met mijn neefjes en nichtjes erbij, en dat worden er ook steeds meer. Ik ben allang niet meer de kleinste.
Yara heeft goed voor me gezorgd en een heus verlanglijstje voor me gemaakt, haar schoen voor mij gezet (past meer in, volgens haar). Jammer dat ik die lekkere pepernoten nog niet mag eten. Nou ja, volgend jaar dan maar.
Geplaatst door: Eline op: oktober 17, 2011
Ik groei met de dag en ik ben het 100% papdieet wel zat aan het worden. Sinds een paar weken mag ik al een fruithapje en groentehapje mar dat overstijgt het gemiddelde astronautenvoedsel niet. Nee, het echte werk is vandaag aangebroken. Mama en papa vinden dat die 2.5 tand wel voldoende is om boterhammen te kauwen, dus sinds vandaag krijg ik om 11 uur een boterham (minus de korstjes, maar die eet m’n zus wel op).
Geplaatst door: Eline op: augustus 8, 2011
Vandaag ben ik samen met mijn zus en papa naar Opi en Omi geweest. Ook Youenne en Vanessa waren van de partij. Met z’n allen zijn we richting Zoetermeer gereden waar een Grote Geitenboerderij kindjes de mogelijkheid gaf kleine geitjes te voeren. Van die brokken en melk uit een flesje. Snap de heisa niet, want ze kunnen mij toch ook gewoon een flesje geven?
Yara en Youenne vonden het in ieder geval fantastisch en ik mocht ook genieten van al die agrarische indrukken.
Weer thuis bij Opi en Omi heb ik laten zien dat ik dat omrollen steeds beter onder de knie krijg. Nou ja, heenrollen. Terugrollen op de buik blijkt nog net effe een stapje te ver. Maar, goed oefenen dan komt het vast goed.
Geplaatst door: Eline op: juli 11, 2011
Ik denk dat ik de beebie ben met de meeste zonne-uren in het eerste levensjaar. Gelukkig word ik de hele dag ingesmeerd met factor veel, en word ik zoveel mogelijk uit de zon gehouden. Maar dat ik nu een ‘bruine’ beebie ben na bijna 6 weken, dat is wel duidelijk.
We zijn bijna aan het einde van de vakantie, en papa en mama zijn een weekje met z’n 2-en naar Curacao geweest. Ik ben samen met mijn grote zus bij opa en oma gebleven. Best spannend voor oma, want die had ineens haar handen vol aan drie kleinkinderen. Kalani was er namelijk ook, en samen met Yara was hij de hele dag in de weer. Ik zou graag meespelen, maar mijn zintuigelijke waarneming met de daaraan gekoppelde motorische gesteldheid laten dat nog niet helemaal toe. Ach, mijn tijd komt nog wel.
Ik ben best een rustige beebie. Althans, dat is wat iedereen zegt als ze me vergelijken met m’n zus. Ik huil eigenlijk alleen maar als ik moe ben en als ik honger heb. Dus als dat allemaal op tijd gebeurt dan is er niets aan de hand. Tot grote vreugde van mama verlies ik nog niet zoveel haartjes, en ik bespeur dat mama al aan het kijken is wanneer ze een speldje in mijn haar kan stoppen. Denk toch dat ze daar nog even op moet wachten. Ik groei verder goed en ik ben in mijn vakantie helemaal overgestapt op flesvoeding. Op zich slaap ik meestal helemaal door, en dat is natuurlijk een zegen voor papa en mama. Per slot slaap ik bij hen op de kamer. Ik word wakker rond 7 uur voor mijn eerste flesje. Ik ben dan lekker helemaal wakker, maar volgens mij papa en mama toch nog niet echt.
Ik heb tijden de vakantie wel mijn stembanden ontdekt. Ik maak er dan ook graag gebruik van. Er komen zo van die rare geluidjes uit…
Geplaatst door: Eline op: juni 24, 2011